

In februari 1999 ben ik begonnen met een gymclubje. Spelen is Leren is ontstaan als een reactie op de huidige gang van zaken met betrekking tot bewegingsvormen. Ik was van mening dat onze kinderen al zoveel moeten. Vandaag ruim 25 jaar later is er werkelijk niets verbeterd... Sterker nog. Kinderen vandaag de dag moeten overal. Er is geen tijd voor ontspannen. Alles moet sneller, beter en harder. Soms is even ontspannen ook goed.
Bij Spelen is Leren moeten ze niet, maar mogen ze. Mijn taak als lesgever, aangever en motivator is om de kinderen zo gek te krijgen dat ze absoluut gaan bewegen. Wat ze dan precies doen is niet belangrijk. Zelfs de vraag hoe ze dat doen is niet van belang. Als we maar plezier hebben.
Toen ik begon met Spelen is Leren was het beeld dat ik voor ogen had om een stimulerende omgeving te creëren, waar kinderen zich op een natuurlijke en ongedwongen manier kunnen ontwikkelen.
Voor het bewegingstalent is dit concept heerlijk, voor de iets mindere beweger is het nog veel fijner. Keuzes maken en leren als je er aan toe bent in plaats van er achter komen dat je iets nog niet kan terwijl iedereen naar je kijkt. De basis van bewegingsangst...
Hoe ver dat ons gaat brengen en in welke tak van sport een kind zal belanden, is ook niet echt een interessante vraag, want het gaat ons ten eerste om basisvaardigheden. En ik kan u zeggen dat ik elke week weer trots ben op de dingen die ik zie gebeuren.
Kinderen die initiatief nemen om te groeien en beter te worden, vooral vanuit intrinsieke motivatie!
Nu na ruim 25 jaar en heel veel ups en downs mag ik zeggen dat het een leuk bedrijfje is geworden met een fantastische groep kids...
Als je naar de website gaat kan je zien op welke locaties we allemaal actief zijn!
